Fabuła opowiada o nieco nieśmiałym, ale też nonszalanckim i mającym dobre serce 17-letnim Peterze Parkerze wychowywanym przez wujka Bena i ciocię May. Jego rodzice z niewiadomych przyczyn wyjechali w pośpiechu z domu, gdy był małym chłopcem i od tej pory ich nie widział. Pewnego dnia znajduje w piwnicy teczkę swojego ojca, a w niej ważne badania na temat ksenogenetyki. W centrum naukowym, w którym jako stażystka pracuje jego śliczna koleżanka, Gwen Stacy, odnajduje dr Curt'a Conners'a, dawnego współpracownika taty. Peter próbując dowiedzieć się czegoś więcej o przeszłości swoich rodziców zostaje ugryziony przez zmutowanego pająka i zyskuje super moce. Od tej pory jego życie diametralnie się zmienia. Będzie musiał stawić czoło osobistej tragedii, a jako Spider-Man uratować miasto przed człowiekiem, który jako wielki Jaszczór zagrozi istnieniu gatunku ludzkiego. A kto nim jest? Tego dowiecie się z fimu :) (chociaż w sumie nietrudno się tego domyśleć:P)
W roli superbohatera możemy zobaczyć nową twarz, możliwe że znaną Wam z "The Social Network" - Andrew Garfield'a. Wniósł on do filmu młodzieńczej świeżości i trochę humoru. W postać Gwen wciela się ostatnio popularna aktorka Emma Stone, którą doceniono nagrodą Teen Choice za filmy : "Służące" i "Łatwa dziewczyna", natomiast czarny charakter gra Rhys Ifans ( "Hannibal. Po drugiej stronie maski", "Notting Hill"). Za kamerą stanął Marc Webb( reżyserował także film "500 dni miłości").
Zmienna akcja filmu nie pozwala się nudzić. Możemy w nim znaleźć i wątek miłosny i kilka śmieszniejszych scen, a także te wyciskające łzy z oczu oraz mnóstwo tych podnoszących adrenalinę. Do tego dochodzą świetne efekty specjalne i dobra obsada. To wszystko sprawia, że film ogląda się z przyjemnością, a historia Petera Parkera naprawdę wciąga.
Podsumowując: warto obejrzeć "Niesamowitego Spider-Mena", gdyż naprawdę przyłożono się do jego realizacji. Na pewno się nie zawiedziecie :)
United International Pictures Sp z o.o."Hobbit: Niezwykłą podróż"
Ostatnio udało mi się W KOŃCU pójść do kina (jak to dobrze, że istnieją Święta). Wybór padł na "Hobbita:Niezwykła podróż", długo wyczekiwanej produkcji, która, choć nie jest tak fenomenalna jak "Władca Pierścieni", to nadal trzyma wysoki poziom.
Zacznę od tego, że wybrałam wersję 2D z napisami. Uznałam iż wolę nie katować swojego wzroku przez prawie 3 godziny trójwymiarowym, cyfrowym obrazem i swojego słuchu polskim dubbingiem :P Mimo niezwykle długiego seansu ani razu się nie znudziłam. Trzeba przyznać że historia fantasy wymyślona przez J.R.R. Tolkien'a ma w sobie magię. To opowieść o hobbicie, Bilbo Bagginsie, który jako włamywacz wyrusza wraz z 13 krasnoludami i czarodziejem Gandalfem pod Samotną górę, by pomóc odzyskać ze szponów smoka Smauga krasnoludzką siedzibę wraz ze skarbcem pełnym złota. Po drodze spotyka stwora imieniem Gollum (zwanym też Smigolem) i przejmuje od niego Jedyny Pierścień, dzięki któremu można stać się niewidzialnym - kontynuacją właśnie tego wątku jest "Władca Pierścieni".
Za reżyserię filmu "Hobbit: Niezwykłą podróż" odpowiada Peter Jackson, znany nie tylko ze sławnej trylogii, ale też "Dystryktu 9" czy "Nostalgii Anioła". Tytułową rolę gra angielski aktor Martin Freeman, Gandalfa Ian McKellen, Thorina Dębową Tarczę Richrad Armitage, a czarodziejkę Galadrielę Cate Blanchett. Moim ulubionym bohaterem jest oczywiście Gollum, stworzony komputerowo, ale porusza się i mówi dzięki Andi'emu Serkis'owi. I mimo, że aktora nie widać, to postać, którą odgrywa jest najbardziej rozpoznawalna. To też zasługa grafików, którzy uczynili Smigola tak realistycznym. Według mnie najlepiej wyglądają jego niesamowicie duże, błękitne oczy;)
Zaletami filmu są: dobre ujęcia, znakomicie dobrana obsada, świetne efekty specjalne, trochę dawki humoru i piękna muzyka, w większości wzięta z "Władcy Pierścieni", która nigdy się nie znudzi. Mi się bardzo podobała także nowa pieśń krasnoludów. Jedyne, co może rozczarować to fakt, że film "Hobbit" nie opowiada książkowej historii do końca, ale dopiero jej 1/3. Mało o tym gdziekolwiek wspominają...Najwidoczniej reżyserowi nie wystarczyłoby zysków choćby nawet z 2 części.
"Atlas chmur"
Scenariusz powstał na podstawie książki Davida Mitchell'a, którą mam zamiar przeczytać w najbliższej przyszłości. Bohaterowie "Atlasu Chmur" żyją w różnych miejscach i czasach. Są to: chory, tęskniący za swą żoną podróżnik Adam Ewing płynący przez Pacyfik w 1850r., muzyk Robert Fobisher pragnący stworzyć niezwykłe dzieło w dwudziestoleciu międzywojennym, bystra dziennikarka Luisa Rey próbująca wyjaśnić niebezpieczną sprawę z ropą naftową w Kalifornii w drugiej połowie XX wieku, starszy wydawca Timothy Cavendish uciekający przed typami spod ciemnej gwiazdy w 2012 r., genetycznie modyfikowana Sonmi - 451 usługująca w restauracji w XXII w. ( moja ulubiona część :))oraz Zachariasz mieszkający w dziczy w odległej przyszłości, gdzie Ziemia jest już upadłą planetą. W filmie wątki są przeplatane, co chwila pokazywany jest inny. Myślałam, że będzie mnie to denerwować, ale zrobiono to na tyle sprawnie, że w ogóle mi nie przeszkadzało.
Na początku trudno połapać się, o co w całym "Atlasie chmur" chodzi, bo poszczególne 6 historii łączą tylko szczegóły. Ja myślałam, że może postacie mają jakąś wspólną misję albo każda z nich skrywa pewną tajemnicę z pokolenia na pokolenie, która zostanie wyjawiona w finale. Ale im dłużej oglądałam ten film, tym bardziej dochodziło do mnie, że tu chodzi o coś więcej. To nie jest zwykłe science fiction, ale także dramat niosący pewne przesłanie. I to jest właśnie najpiękniejsze w tej produkcji. Można z niej wywnioskować, że po pierwsze człowiek jest zależny od innych, bo wpływa na przyszłość, a przeszłość działa na teraźniejszość.Po drugie: zawsze warto walczyć o to, co dobre i słuszne, a najlepszą do tego bronią jest miłość. I po trzecie, pragnienie władzy i pieniędzy jest zgubne. Przynajmniej ja wyciągnęłam takie wnioski ;)
Ciekawym elementem "Atlasu chmur" jest odgrywanie przez aktorów kilku postaci w ukazanych historiach. Niektórzy z nich mieli nawet po 6 ról, a jeden nawet 7! Czasami łatwo się połapać, że dani bohaterowie to ta sama osoba, ale w wielu przypadkach jest to prawie niemożliwe. Wszystko wyjaśnia się w napisach końcowych :) Obsada jest imponująca: Hale Berry, Tom Hanks, Hugh Grant, Susan Sarandon, Jim Broadbent, Hugo Weaving i takie wschodzące młode talenty jak: Jim Sturgess, Doona Bae czy Ben Wishaw. Film reżyserowało aż 3 ludzi: Tom Tykwer ("Pachnidło") oraz rodzeństwo Wachowskich ("Matrix") . Piękną muzykę stworzyli Reinhold Heil, John Klimek i Tom Tykwer. Również graficy postarali się o niesamowite efekty specjalne. Całość jest po prostu zachwycająca.
"Atlas chmur" to kinowa pozycja, którą z pewnością warto obejrzeć. Znajdźcie, więc jak najszybciej wolny czas i pędźcie do kin zanim zdejmą ją z ekranów :P
http://www.youtube.com/watch?v=VHtQT650zfg
"Pamiętnik pozytywnego myślenia"
Udało mi się w poprzedni weekend zrealizować plan pójścia przed końcem lutego na jeden z filmów z mojej listy. Pewne okoliczności zadecydowały, że padło na "Poradnik pozytywnego myślenia", który okazał się wspaniałym komediodramatem.
Opowiada on o Patcie Solitano, który wychodzi ze szpitala psychiatrycznego z nowym planem działania. Stara się znaleźć "światełko w tunelu" i odzyskać starą pracę oraz swoją żonę, którą przyłapał na zdradzie i prawie pobił na śmierć jej kochanka. W międzyczasie poznaje Tiffany - rozwiązłą wdowę ze stanami depresyjnymi. Para ekscentryków postanawia sobie nawzajem pomóc wrócić do normalności. Jest to trudniejsze niż im się wydaje, ale tylko oni potrafią zrozumieć siebie nawzajem.
Trzeba przyznać, że aktorzy zostali świetnie dobrani do swoich ról. Są to: Bradley Cooper (Pat), Robert De Niro (ojciec Pata.), Jacki Weaver (mam Pata), Chris Tucker (Danny) oraz oczywiście Jennifer Lawrence, która za rolę Tiffany dostała w pełni zasłużonego Oscara. Prócz tego film otrzymał także 7 nominacji do nagród Akademii, co jest doskonałym dowodem na to, że z pewnością jest on wart obejrzenia. Za reżyserię i scenariusz odpowiada David O. Russell (reżyserował też "Fightera") - z ciekawością czekam na jego jakieś kolejne dzieło.
"Poradnik pozytywnego myślenia" w wielu momentach śmieszy, ale ogólnie jest wzruszający. To piękna historia o tym, co w życiu najważniejsze: miłości, przyjaźni, rodzinie, szczęściu. Ma wyrazistych bohaterów, którzy co chwila czymś zaskakują. Uczy, jak przy pomocy pozytywnego nastawienia i życzliwych osób naprawić swoje życie. Mimo ważnego przesłania to lekki i przyjemny film.
Gorąco polecam obejrzenie "Poradnika pozytywnego myślenia", bo to idealna połączenie komedii z dramatem przy pomocy doskonałej obsady. Ja przynajmniej nie żałuję że wydałam to 16 zł w kinie, by go oglądnąć ;)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz