Pierwsze z nich to tytułowa historia małżeństwa, które jedzie do Wenecji, by zabliźnić rany po śmierci córki. Tam spotykają 2 starsze panie, które twierdzą, że mają zdolności spirytystyczne. Drugie nosi tytuł "Tylko nie po północy" i jest o profesorze historii odpoczywającym na wyspie Kreta w jednym z domków letniskowych. Nie jest mu jednak dane w spokoju relaksować się widokami, gdyż historia miejsca, w którym przebywa jest tragiczna,a na dodatek bogaci sąsiedzi ukrywają jakieś ciemne sprawki. "Skrajny przypadek", czyli opowiadanie nr 3, jest o młodej aktorce, która nie może pogodzić się ze śmiercią ojca i odnajduje jego dawnego przyjaciela. Nie spodziewa się jednak, że to co o nim się dowie, będzie miało aż taki wpływ na jej życie.Kolejne "Droga krzyżowa"opowiada o grupie turystów przechodzących wewnętrzne przemiany na wskutek pewnych wydarzeń w czasie pielgrzymki do Jerozolimy. Ostatnie opowiadanie jest o naukowcu biorącym udział w nielegalnym projekcie, którego celem jest wykorzystanie duszy człowieka po jego śmierci. Jego efekty będą naprawdę zaskakujące.Z tych wszystkich historii według mnie najlepsza jest tytułowa - tak skonstruowana, że do samego końca nie wiadomo co się w niej dzieje i dopiero ostatnie zdania nagle "oświecają" czytelnika. Najmniej polubiłam "Tylko nie po północy" - ma jak dla mnie zbyt dziwny i niejasny finał. Niemniej jednak wszystkie opowiadania mają przed wszystkim jedną wielką zaletę: zaczynają się zwyczajnie a kończą naprawdę niecodziennie dają czytelnikowi do myślenia. Jest w nich spora mieszanka grozy i tajemnicy oraz psychologiczny wydźwięk.
Gorąco polecam tę książkę, jest naprawdę genialna i niebanalna. Po za tym, dzięki temu, że dzieli się na 5 opowiadań, można ją czytać bez przerywania wątku nawet jeśli ma się mało czasu na dobrą lekturę;)
kadr z filmu "Nie oglądaj się teraz" na podstawie dzieła Daphne du Maurier
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz